Ülkemizde anadili Türkçe’den farklı (Kürtçe, Arapça, Lazca, Hemşince, Çerkezce vb.) olan milyonlarca çocuğun kendi anadillerinden koparılmadığı bir ortamda öğrenim yapması, onların en temel hakkıdır.
Anadilin kullanımının engellenmesi toplumun bütün bireylerini değişik boyutta etkilese de tartışmasız en fazla çevresi ile iletişimini anadili ile sağlayan çocukları etkilemektedir. Eğitim biliminin temel ilkesini oluşturan “anadilinde eğitim” taleplerinin her dönem ırkçı-şoven duygu ve tepkilerle karşılandığı bir ortamda, Türkçe dışındaki anadillerinin varlığına ve öğrenilmesine karşı çıkmak, bir yönüyle eğitim biliminin en temel ilkesine karşı çıkmak anlamına gelmektedir.
Anadilinde eğitim talepleri, kültürel ve siyasal çoğulculuğun gerekleri olarak algılanıp insan hakları ve demokrasi kapsamında yaklaşılmalı ve ilköğretimden üniversiteye anadilinde eğitim olanakları geliştirilmelidir.
Bugün dünyanın birçok ülkesinde anadilinde eğitim ve öğretim hakkı anayasal güvence altındadır. Türkiye’deki durum ise oldukça vahimdir. Devletin farklı dil ve lehçelere yaklaşımı sadece yasakla sınırlı kalmamış, anadiller yok sayılmış, inkâr edilmiş, asimilasyon uygulanmıştır.
Eğitim Sen olarak, yaşatılan her dilin insanlık tarihinin ortak mirasına sahip çıkmak ve bu mirası geliştirmek olduğu bilinciyle Kürt Dil Bayramı’nı kutluyoruz. Bu kapsamda bilimsel, laik ve demokratik eğitimin ayrılmaz bir parçası olan farklı anadiller üzerindeki sınırlamalara son verilmesi, her bireyin kendi anadilinde eğitim almasının önündeki bütün engellerin kaldırılması talebimizi bir kez daha ifade ediyoruz.
