Milli Eğitim Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Türkiye İş Kurumu ve Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği bir kez daha uzlaşmacı, katılımcı görüntülerle demokratlık maskeleri altında ‘yönetilerek` işsizlik sorununu çözmek için UMEM adında bir proje hazırlamışlardır. “Uzmanlaşmış Meslek Edindirme Merkezi” projesi, 5 yılda yaklaşık bir milyon işsizse “altın bilezik” verilecek şiarıyla hayata geçirilmiştir. 119 milyon TL`lik bütçesiyle yılda 9 bin 858 kurs düzenlenmesi ve 197 bin 160 işsizin verilen kurslar sonucu istihdam edilecekleri belirtilmektedir.
Projenin sahipleri bu merkezi hayata geçirerek, sadece ellerini değil tüm gövdelerini taşın altına koyduklarını ifade etmektedir. Sosyal sorumluluklarının bir parçası olarak gördükleri projeyi sadece bir meslek edindirme çabası olarak değerlendirmek yerine bir istihdam seferberliği olarak değerlendirmenin uygun olacağını ifade etmektedirler. Projenin sahiplerinden biri olan Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu, “Türkiye`nin en önemli sorun alanlarından birisinin işsizlik olduğunu söyleyerek, projenin iş, aş, ekmek ve umudun kapısı olacağını” dile getirmiştir.
İstanbul Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Odası`nın (İSMMMO) “İşsiz Kursta” araştırmasına göre 2009 yılında mesleki kurslara bir yılda 3.5 milyar lira harcanarak, 2 milyon kişiden sadece 22 bin kişinin iş bulduğu belirtilmektedir. Aynı araştırmada değinilen başka bir konu da bu kurslarda verilen mesleki eğitim sürelerinin 3-4 ayla sınırlı olması nedeniyle kursiyerlerin aldıkları eğitimden bir fayda sağlayamamasıdır. “Soruna daha kalıcı çözümler üretilmesi, eğitim sisteminin yeniden yapılandırılması şarttır.” denilerek çözüm işaret edilmektedir. Ancak kursa katılanların ve yeni bir meslek edinmek isteyenlerin yüzde 25`e yakınının üniversite mezunu olmaları tespiti ile durumun vahameti de ortaya konulmaktadır.
UMEM ile herkese altın bilezik kampanyası, altın enflasyonunun olduğu bir yerde insanlara umut vermekten başka bir şeye hizmet etmeyecektir. Meslek liselerinden yıllarca eğitim aldıktan sonra iş bulamayan gençlerimiz ortadayken, sayıları 400 bine yaklaşan ataması yapılmayan işsiz öğretmenler varken işsizliğin bu tarz kurslarla çözülebileceği düşüncesi bir hayalden ibarettir. Eğitimi kamusal bir hak olmaktan çıkararak piyasa işleyişine teslim eden bir zihniyet, işsizliği böylesi geçici kurs politikalarıyla çözebileceğini sanmaktadır. Bu kampanyalar popülistliğin ötesine geçemeyen politikaların ifadesidir.
