Türkiye’nin yakın tarihi açısından Mart ayı, toplumsal hafızamızda “acılar ve katliamlar ayı” olarak bilinmektedir. 1978 Beyazıt, 1988 Halepçe, 1995 Gazi katliamının üzerinden yıllar geçmesine rağmen, kaybedilen canlar ve yaşanan acılar her yıl Mart ayında yeniden gündeme gelmektedir.
12 Mart 1995 tarihinde, karanlık güçlerin Alevilerin gittikleri kahvehanelerinin ve cem evinin hedef alması sonucu yaşanan silahlı saldırılarda bir Alevi yurttaş hayatını kaybetmiştir. Saldırıları protesto etmek için toplanan halkın üzerine güvenlik güçlerince ateş açılması sonucunda yaşanan olaylarda 22 kişi katledilmiştir. Gazi katliamının gerçek faillerinin değil, sadece birkaç tetikçinin göstermelik olarak yargılandığı davada hukuk yok sayılmış, katiller ve arkalarındaki güçler görmezden gelinmiştir. Gazi katliamını gerçekleştirenler ve onların siyasi uzantıları suçları sabit olduğu halde korunmuşlar ve zaman içinde birer birer serbest bırakılmışlardır.
16 Mart 1978’de İstanbul Üniversitesi öğrencisi yedi genç, güvenlik güçlerinin gözleri önünde kontra güçler tarafından katledilmiş, onlarcası yaralanmıştır. Günler öncesinde katliam hazırlığı yapıldığı yönündeki istihbaratlara rağmen gerekli önlemler alınmamış, göz göre göre acımasız bir katliam yaşanmıştır. Sonraki yıllarda bu katliamları gerçekleştirenler halka karşı suç işlemeye devam etmiş, bazıları Susurluk kazasında ölürken, bazıları da siyasi kimliklerinin arkasına sığınarak kendisini güvenceye almıştır.
16 Mart 1988 tarihinde gerçekleşen Halepçe katliamı ise başlı başına bir insanlık dramı olarak tarihe geçmiştir. Dönemin Saddam Hüseyin rejiminin Kürtleri, Asurîleri ve Halepçe’de yaşayan diğer milletlerden halkların hedef alındığı katliamda, tüm dünyanın gözleri önünde, 5 binden fazla çocuk, kadın ve erkek kimyasal silahlarla acımasızca katledilmiştir.
Yıllardır toplumun vicdanında ve hafızasında derin izler bırakan acıların ve katliamların arkasındaki zihniyet günümüzde de varlığını sürdürmektedir. İsrail’in Gazze’de yarattığı yıkım ve 50 binin üzerinde can kaybı yaşanmıştır. Suriye’de cihatçı güçlerin Aleviler başta olmak üzere, farklı inançlara yönelik katliamları tüm dünyanın gözü önünde gerçekleşmiştir. Son olarak ABD-İsrail saldırısı sonucu İran’da bir ilkokulun bombalanması ve 180’e yakın kız öğrencinin katledilmesi hem bir savaş suçu hem de insanlığa karşı işlenmiş bir suç olarak kayıtlara geçmiştir.
Hiç kimsenin insanlığa karşı suç niteliğinde olan saldırı ya da katliamların hedefi haline gelmediği, ölümün karşısında yaşamın savunulduğu bir ülkede ve dünyada barış içinde bir arada yaşama hakkı mücadelesini güçlendirmek gerektiği açıktır.
Eğitim Sen olarak ülkemizde ve dünyanın dört bir yanında insanlığa karşı işlenmiş bütün suçları ve katliamları lanetliyor, katliamcılardan hesap sorulana kadar mücadelemizi sürdüreceğimizin bilinmesini istiyoruz. Unutmayacağız, unutturmayacağız…
