Bundan tam 12 yıl önce karanlığa karşı aydınlığı; tahakküm ve sömürüye karşı yaşamı savunan milyonlar öfkelerini ve umutlarını kuşanıp İstanbul’un tarihine yakışır bir direnişin ateşini yaktılar. İş yerlerinden, okullardan, mahallelerden ve her yaştan, her kimlikten kesimler Gezi direnişinde bir araya gelerek otoriterleşmeye, baskılara, yaşam tarzına müdahaleye, kamusal alanların ranta açılmasına, doğanın talanına karşı “Artık yeter!” dediler.
Gezi direnişi kolektif emeğin, toplumsal dayanışmanın yaratıcı gücüyle alternatif bir yaşamın nüvelerini açığa çıkartan bir dönüm noktası olarak tarihe iz bıraktı. Diğer yandan ortak bir amaçla bir araya gelen kitleler karşısında korkuya kapılan muktedirler, bu toplumsal mücadeleyi kriminalize etmeye, hak arayışlarını şiddetle bastırmaya çalıştılar. Hayatını kaybeden Berkin Elvan’ın, Ali İsmail Korkmaz’ın, Ethem Sarısülük’ün, Ahmet Atakan’ın, Mehmet Ayvalıtaş’ın, Medeni Yıldırım’ın, Abdullah Cömert’in, Hasan Ferit Gedik’in acısı milyonların yüreğinde hiç dinmedi, anıları yüz binlerin zihninden silinmedi.
2013 yılından bu yana Gezi, farklı soruşturma ve davalara konu edilerek toplumsal hafızamızdan silinmeye çalışılıyor. Tarihi ve gerçekleri unutturmak isteyen siyasi iktidar, demokrasinin ve dolayısıyla toplumun çöküşüne zemin hazırlıyor. Fakat bizler hukuka, adalete, eşitliğe inanan milyonlar olarak Gezi’de açığa çıkan iradeyi sahiplenmeye, kayıplarımızı yüreğimizde taşımaya, özgürlük umutlarımızı diri tutmaya devam edeceğiz.
Eşit ve adil bir dünya ufkunu, başka bir dünyanın mümkün olduğunu kanıtlayan Gezi direnişi, toplumsal adalet, eşitlik ve özgürlük mücadelemize ışık tutmaya devam edecek!
