Eğitim Sen Genel Başkanı Zübeyde Kılıç`ın açıklaması:
Türkiye`de üniversite eğitiminin ticarileştirilmesinin ilk adımı, öğrencilerden “eğitim maliyetlerine katılmak” adı altında harçların alınmasıyla başlamıştır. Harçlar üniversitelere kayıt yaptırabilmenin ve üniversite eğitimine devam edebilmenin ön koşulu haline getirilmiş, harcını yatıramayanlar kayıtlarının yapılmamasıyla eğitim süreci dışına itilmiştir. Üniversite eğitimi alabilmek karşılığında öğrencilerden öğrenim bedeli istenmesi, üniversite eğitimini bir hak olmaktan çıkarmakta, karşılığı peşin ödenen özel bir hizmet haline getirmektedir.
YÖK, 2009-2010 eğitim öğretim yılında üniversite harçlarına %8 zam yapılmasını kararlaştırmıştır. Sembolik rakamlarla başlayan üniversitelerde harç uygulaması, bugün önemli büyüklükte rakamlara ulaşmıştır. Tıp fakültesinde çocuğu okuyan bir aile, çocuğu için 591 TL harç ödeyecektir. Asgari ücretin 527 TL olduğu, işçi ve kamu emekçilerinin ay sonunu getirmekte zorlandığı bir dönemde harçların yükseltilmesi dikkat çekicidir. Bugün asgari ücretle çalışmak zorunda olan milyonlarca aile, mevcut gelirleriyle çocuklarının eğitim harcamalarını bile karşılamakta zorlanırken, harç uygulaması ile veliler, içinde bulunulan kriz ortamında büsbütün çaresizliğe itilmektedir.
Üniversitelerde harç alımlarıyla başlayan piyasalaştırma süreci, üniversite eğitiminin ticarileştirilmesi ile sonuçlanmıştır. Bu anlayışın sonucu olarak oluşturulan “ikinci öğretim”de harçların % 100 arttırılmış olması dikkat çekicidir. Üniversitelerde ikinci öğretim ücretleri neredeyse özel üniversite ücretleri seviyesine yükselmiştir. Bugün böylesine yüksek rakamların ortaya çıkıyor olması, yükseköğretimin ticarileştirilmesi uygulamalarında ne kadar çok yol alındığının görülmesi açısından önemlidir.
Üniversitelerde harç uygulamaları ile yüksek öğrenimin kamusal niteliği adım adım yıkılmak istenmektedir. Ekonomik ve demokratik sorunlarla kuşatılan üniversitelerimiz ve yükseköğretim sistemi piyasa ilişkileri ile kuşatılmakta ve bilim üretmesi gereken kurumlar, bu özelliklerinden hızla uzaklaşmaktadır.
Eğitimin tüm aşamalarında öğrencilerin eğitim giderleri genel bütçeden karşılanmalı, “katkı payı” ya da “harç” adı altında öğrencilerden hiçbir şekilde para alınmamalıdır. Üniversiteler piyasanın ihtiyaçlarına göre değil, toplumun ve bilimin gereksinimlerine göre faaliyet gösteren kurumlar haline getirilmelidir.
