Gezi direnişinin yıldönümünde Türkiye`nin dört bir yanında sokaklara çıkanlara karşı uygulanan vahşete tanıklık ettik. Muktedirler sokağı çıplak şiddetin mekanı haline getirerek taşıdığı yaratıcılığı, mizahı, direnme ruhunu ve eşitçe, özgürce, kardeşçe bir yaşam inşasını ortadan kaldırabileceğini sandı! Başbakan`dan A`dan Z`ye ne gerekiyorsa yapma talimatı alan polis, sokaklarda adeta terör estirdi! Yaralı ve gözaltına alınanların görüntüleri, belleklerimizde yer etmiş 12 Eylül karelerini aratmadı!
Zulüm ve zorbalık düzeninin sahipleri, sahip oldukları iktidarı koruyabilmenin tek yolunu devasa bir şiddet makinesine sarılmakta buluyorlar! Nasıl bulmasınlar ki?
· Her geçen gün polis şiddetiyle kaybettiğimiz canların sayısı artarken,
· Soma`nın ateşi içimizi yakmaya devam ederken,
· Kader diye diye Maraş Elbistan`daki madenden bir işçinin, İstanbul Kartal`daki bir inşaattan ise üç işçinin daha iş cinayetine kurban gittiği haberleri görünmez kılınırken,
· Lice`de savaşa karşı barışı yeşertme derdine düşenlere karşı özel birliklerle saldırılırken,
· Aleviler ölüm, kin ve nefretin hedefi yapılırken,
Hırsızlığı, yalanı, talanı, yağmayı ve katilliği yönetme ustalığı sananlar, iktidarını kaybetme korkusunu halka uyguladığı şiddetle bastırabileceğini sanıyor! Ancak meydanlardan yükselen “Kurtuluş Yok Tek Başına Ya Hep Beraber Ya Hiç Birimiz!” sloganı başka bir gerçeğin mümkünlüğünü sokak sokak tüm meydanlara kazıyor!
Eğitim Sen olarak, devletin salt bir şiddet tekelinden ibaretleştiği ve her geçen gün yeni canlar aldığı bir dönemde Türkiye`yi esir almış bu şiddeti kınıyor, yaralılara geçmiş olsun dileklerimizi sunuyoruz!
Direne Direne, Birleşe Birleşe Kazanacağız!
