AKP`nin kadını bedeninden emeğine kuşatmaya çalıştığı bir dönemde kadınlar 8 Mart`ta sömürüye, eşitsizliğe, savaşa karşı yine tek ses oldular. Barış ve eşitlik taleplerine tıkalı kulaklara ve erkek egemenliğin kapitalizmin yeni ihtiyaçları ile harmanlanarak yeniden üretilmesine karşı kadınlar sokakları mora boyarken birçok yerde iktidardan güç alan karanlık eller kadınlara uzanmaktan çekinmemiştir.
Sokaktaki ve örgütlü kadınlara duyulan korku Antakya`da, Denizli`de polis şiddeti olarak kendisini gösterirken, İstanbul`da faşizm ve kadın düşmanlığı birleşerek kadınları ve hatta çocukları hedef alabilmiştir. İstanbul`da 8 Mart mitinginin dağılması esnasında ırkçılığa ve cinsiyetçiliğe “taraftar” olan faşist grup barış talebini dillendiren Kürt kadınlara saldırmış, aralarında beş yaşında bir çocuğun da bulunduğu 10 kadar kadının yaralanmasına neden olmuştur. Kadına yönelen tecavüz, taciz, aile içi şiddet gibi şiddet biçimlerine en hafif tabirle her daim sessiz kalan polis burada da Samsun`da ve Sinop`ta milletvekillerine gerçekleşen faşist saldırılarda takındığı tutumun bir benzerini takınarak kadınların darp edilmesinin yolunu açmıştır.
Kadınların siyasal özneler olarak barış, emek ve eşitliğin sesini yükseltmesi karşısında onların sesini kısmaya çalışanlar bilmelidirler ki mecliste, karakolda, sokakta, tribünlerde ya da nerede olursa olsun yeniden üretilen erkek egemenliğine ve ayrımcılığa karşı kadınların mücadelesi büyüyecektir. Özgürleşme yolunda yürüyen kadının önünü zorbalıkla kesmek isteyenler kadın dayanışmasının ve kadınların örgütlü gücünün karşısında duramayacaklardır. Kadınlar barış talebini yüksek sesle sokaklarda dillendirmekten vazgeçmeyecektir.
