Türkiye’de verdikleri kararlarda hak ve özgürlükleri temel alması gereken mahkemeler, hemen her dönem siyasi iktidarın etkisi ile hareket etmiştir. Evrensel hukuk kuralları yerine iktidarın siyasal amaçları doğrultusunda verilen yargı kararları ülkenin hukuk devleti iddiasından adım adım uzaklaşmasına neden olmaktadır.
2015 yılından itibaren başlayan çatışmalı süreç sonrasında siyasi iktidar, başta Kürtler olmak üzere tüm muhalif kesimleri elindeki güçlü imkânlarla baskı altına almıştır. Geçtiğimiz yıllarda belediyelere kayyum atayarak, siyasi operasyonlar, kitlesel gözaltı ve tutuklamalar üzerinden siyasi/demokratik hareket alanının tamamen daraltılması hedeflenmiştir. Kobane davası da benzer bir mantıkla, yıllar sonra tamamen siyasi amaçlar üzerinden açılmış ve en temel hukuk kuralları hiçe sayılarak sürdürülmüştür.
Kobane davasında yapılan yargılamaların siyasi olduğu yönündeki ihlal tespitleri nedeniyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) Türkiye’yi mahkûm etmiş ve tutuklamalara son verilmesini talep etmiştir. Ancak mevcut Anayasa hükümleri ihlal edilerek AİHM kararına uyulmamış, hukuken bir gün bile hapis yatmaması gereken insanlara sadece siyasi kimliklerinden ve siyasi düşüncelerini ifade etmelerinden doğayı ağır hapis cezaları verilmiştir. Halkların demokrasi, eşitlik ve özgürlük taleplerine rağmen AİHM ve Anayasa Mahkemesi kararlarını yok sayan, toplumsal kutuplaşmadan ve siyasal çatışmadan beslenen siyasi iktidar merkezli güç odaklarının istediği olmuş, ülke demokrasisi utanç verici bir karara imza atmıştır.
31 Mart yerel seçimlerinde seçmenler, ülkenin dört bir yanında olduğu gibi, bölge illerinde de tercihlerini normalleşmeden, demokrasiden, barıştan ve özgürlüklerden yana yapmışlardır. Yerel seçimlerde iktidarın baskıcı, otoriter ve ayrımcı uygulamalarına güçlü bir yanıt verilmiştir. Yerel seçimlerde aldıkları yenilgiyi hazmedemeyenler, Kobane benzeri siyasi davalar üzerinden verilen ağır cezalarla tüm toplumu susturmayı ve sindirmeyi amaçlamaktadır.
Son günlerde iktidar içinde güç ve çıkar çatışması olduğuna yönelik gelişmeler olsa da emek sömürüsünde, rant politikalarında, kadın düşmanlığında, Kürt sorununda çözümsüzlükte, toplumsal hayatın tüm alanlarında hayata geçirilen gerici politikalarda iktidar içinde tam bir uzlaşma ve mutabakat söz konusudur. Gezi davasında olduğu gibi, Kobane kumpas davasında da benzer bir sonucun ortaya çıkmış olması bu nedenle şaşırtıcı değildir.
Yargının siyasallaşmasının sembol davalarından olan Kobane Davası’nın kararının mahkeme salonunda değil Saray’dan alındığını, Kürt sorununda, siyasetin ve demokratik çözümlerin devre dışı bırakılarak güvenlikçi politikaların belirleyici olduğunu hepimiz çok iyi biliyoruz. Bu hukuk dışı kararın toplumda ciddi kırılmalara yol açacağı açıktır. Bizler emek ve demokrasi mücadelesi verenler olarak her türlü hukuksuzlukta olduğu gibi, bu konuda da yaşananlara seyirci kalmayacağız.
Emek ve demokrasi mücadelesi, barış ve özgürlük mücadelesinden bağımsız değerlendirilemez. Kamuda tasarruf paketleriyle emekçilerin boynuna geçirilmek istenen ilmek, bu davalar ve kararlarıyla demokratik siyasetin de boynuna geçirilmek istenmektedir. Biz emekçilere yoksulluğu dayatan zihniyet ile demokrasiye tahammülü olmayan zihniyet aynı yerden beslenmektedir. Halkların eşitlik ve özgürlük temelinde bir arada yaşaması için demokrasi mücadelesini yükseltmek aynı zamanda emek mücadelesini de yükseltmekle olacaktır. Buna olan inancımızı, umudumuzu kırmak isteyenlere karşı bir arada ve ortak mücadeleye hiç olmadığı kadar ihtiyacımız vardır.
Tek adam rejiminin yargı kararları üzerindeki belirleyici etkisi ve mahkemeler üzerinden hayata geçirilen antidemokratik uygulamaların kabul edilmesi mümkün değildir. Dün olduğu gibi bugün de demokrasi ve barış mücadelesine yapılan bu tür saldırılara karşı emek cephesinden sesimizi yükselteceğimizi ve iktidarın baskıcı otoriter ve hukuk dışı uygulamalarına karşı dayanışmamızı büyüteceğimizin bilinmesini istiyoruz.
Basın toplantısı videosu için tıklayınız.
