Yeni bir eğitim-öğretim yılı daha sona erdi. Bu eğitim-öğretim yılının sonunda öğretmenlerin omuzlarına binmiş bütün yılın yorgunluğunu biraz olsun hafifletebilecek etkinliklerin zamanı geldi. Ancak Türkiye`de öğretmenlerin ellerine geçen maaşlar dikkate alındığında, aileleriyle bir haftalık da olsa bir tatile çıkmalarının yolu yine kapalı görünüyor. Bu durumun nedenleri açık; öğretmenler yıllardan bu yana sefalet ücretine mahkum bir hayat sürüyorlar. Eğitim emekçilerimiz mesleklerine küskün duruma geldiler; oysaki öğretmenlerimiz insanca bir yaşam istiyorlar. Onlar derecelendirme yöntemiyle apolet takmak değil; tatil yapmak, dinlenmek, diğer ülkelerdeki meslektaşlarının ulaştığı yaşam standartlarına az çok ulaşmak, aileleriyle birlikte geçim sıkıntısını hissetmeden biraz olsun huzurlu zaman geçirmek istiyorlar.
Öğretmenlerimiz, özlük hakları ile sosyal haklarını kullanma konusunda da büyük sıkıntılar yaşamaktadır. Sürgünler, keyfi atamalar, norm kadro uygulaması öğretmenleri mağdur etmektedir. Sorunlar çözüleceği yerde her yıl katlanarak büyümektedir. Ekonomik açıdan çökertilen öğretmenler geçinebilmek için ek iş yapmak zorunda kalmaktadırlar. Öğretmenlerin garsonluk, pazarlamacılık, seyyar satıcılık yapması siyasi iktidarların bir ayıbıdır. Öğretmenler yoksulluk sınırının altında maaş almaktadırlar.
Bu durumu kanıtlamak amacıyla biz de Eğitim Sen olarak bir araştırma yaptık. Benzer bir araştırmayı 2004 yılında da gerçekleştirmiştik. Bu kez öğretmenlerin 2006 yılı maaşları ve ABD Doları`nın değişen kuru üzerinden bu araştırmayı güncelledik. Araştırmada, öncelikle bazı OECD ve Avrupa Birliği üyesi ülkelerde öğretmenlerin yıllık toplam çalışma saatlerini, saat başına aldıkları ücretleri ve bu ücretler kapsamında da bir öğretmenin bilgisayar, ikinci el bir otomobil, kendi alanlarındaki gelişmeleri izleyebilmelerini sağlayacak bir yabancı yayın alabilmek ve ailesiyle bir haftalık tatil yapabilmek için kaç saat çalışması gerektiğini karşılaştırmalı bir yöntemle hesapladık. Verilerini göz önüne aldığımız ülkeler şunlar: İspanya, Danimarka, Almanya, Macaristan, İrlanda, Portekiz, İsveç, Hollanda, Yunanistan ve Türkiye. Tablolarla zenginleştirdiğimiz bu araştırmaya bakıldığında da görülmektedir ki, temel bazı yaşamsal gereksinimlerini zor karşılar durumdaki eğitim emekçilerimizin bir bilgisayara ya da yeni eğitim-öğretim yılına zinde girmelerini sağlayacak asgari bir tatil olanağına kavuşmaları yine mümkün görünmüyor.
Öğretmene Tatil Hayal Raporu İçin Tıklayınız.
